ซันดะ นักเรียนม.ต้นปีสอง ถูกเพื่อนร่วมชั้น “ฟุยุมุระ” จู่โจมด้วยมีดทำครัวกลางวันธรรมดา ๆ แบบไร้เหตุผลชัดเจน ความสับสนค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความเชื่อของซันดะว่า การกระทำของฟุยุมุระอาจเป็นเพียง “อาการวัยรุ่นพุ่งพล่านแบบประหลาด” มากกว่าจะเป็นความชั่วร้ายแท้จริง เขาจึงพยายามทำความเข้าใจต้นตอ แยกแยะความกลัวกับความเห็นใจ และหาคำตอบว่าเส้นบาง ๆ ระหว่าง “วัยรุ่นกำลังโต” กับ “ความรุนแรงที่ยอมรับไม่ได้” ควรรับมืออย่างไร