กาลเวลาคือผู้เฝ้ามองโลก — และมนุษย์คือเงาที่ไหลไปตามมัน

เมื่อ “ท้องฟ้าแตกออก” และดวงตาขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเหนือชั้นบรรยากาศ
โลกทั้งใบเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา — ผืนแผ่นดินกลายเป็นเขตต้องห้าม สิ่งมีชีวิตดับสูญในพริบตา
ส่วนผู้รอดชีวิตเพียงน้อยนิด ต้องดิ้นรนอยู่ในซากของอารยธรรมเก่าที่กาลเวลาไม่ยอมลืม

ในความพินาศนั้น “บางสิ่ง” ได้ถือกำเนิด — พลังจากห้วงอวกาศที่หลอมรวมอดีต ปัจจุบัน และอนาคตเข้าด้วยกัน
มันทำให้ความตายกลายเป็นเพียงประตู และทำให้ผู้คนบางคน “ฟื้นคืน” พร้อมกับความทรงจำที่ไม่ควรมี

ในโลกที่เวลาไม่ไหลตรงอีกต่อไป...
มีผู้หนึ่งลุกขึ้นเดินตามรอย “ดวงตาแห่งสวรรค์” เพื่อค้นหาความจริงของการเกิดใหม่
และเบื้องหลังของทุกสิ่ง อาจเป็นความลับที่ซ่อนอยู่ “นอกเหนือกาลเวลา” เอง